// marlon brando, 1951 
berinnim: Philippe Halsman tarafından 1948’de çekilmiştir, Dali Atomicus. İstenilen pozu yakalayana dek 28 fotoğraf ve 6 saat geçmesi gerekti. Fotoğraf, ‘48 yılında çekilirken photoshop tekniklerinin olmamasından ötürü fotoğrafta havada asılı duran cisimler, havaya atılan kedi, su ve de zıplayan bir Salvador Dali ile mükemmel hale getirilmiştir. Yer çekimine aykırı duruşu fotoğrafın sıra dışı olmasının en önemli sebebidir. Ve benim için sıra dışı oluşunun en önemli sebebiyse Salvador Dali’yi tanımadan bu fotoğrafla tanışmış olmamdır. Dali’nin yüzündeki gülümseme ilk gördüğümde bana çok yapmacık gelmişti. Nitekim fotoğrafta zıpladığını biliyoruz ve bunun bir stüdyo çalışması olduğunu da. Bu kadar yapay duran bu gülümseme fotoğrafı imgesel olarak incelediğimizde farklı bi’ duruş kazanıyor. Zaten hali hazırda Dali’nin aykırı ve sürrealist kişiliğinden haberdar olunduğunda bu gülüşün sıradan olması beklenemezdi. Gülümsemesini doğallığa taşıyan en önemli nokta da onun kişiliği oluyor. Fotoğrafta bana mutluluk katan unsurlardan biri fırlatılan -aslında 3ünden 2si asılı duran- kedilerdir. Her eksik fotoğraflama sonrasında kurutularak tekrar fırlatılıyor minik kedi. Bu masum yaratıkları fotoğrafta görmek her ne kadar bana ayrı bi’ samimiyet ve doğallık kaynağı olarak görünse de Dali’nin kedi kullanmasının özel bir sebebi olduğunu düşünmek biraz anlamsız kalıyor. Çünkü Dali ve Halsman fotoğrafın ilk planında kedi-su ikilisi yerine tavuk-süt ikilisini planladıklarını biliniyor.  Havada tutulan sandalyeye gelirsek… O sandalye için anlam katabileceğini düşündüğüm tek nokta sandalyenin yer çekimi kurallarına göre işlev görmesi. Yer çekimi yoksa sandalye de gereksiz kalıyor sonuç olarak. Yer çekimine ihtiyaç duymayan Dali, sandalyeden de kurtulmalı :) Eksikliklerden bir diğeri Dali’nin önünde duran resimde gizli. İncelendiğinde dikkat çekecek olacak bir başka nokta daha vardır; Dali’nin önündeki şövalenin gölgesi boşken, şövalenin Dali’nin başka bir resmiyle dolu olması. Leda atomica tablosu orada asılı dururken, çekim esnasında şövalenin neden boş durduğu kafada oluşan eksikliklerden bir diğeridir.  Hala bazı noktalar anlam eksiliği yaratsa da bende, sıra dışı ve samimi bulduğum bu fotoğraf Dali’nin hediyesi olarak görmeme engel olabilecek hiçbir şey yok :) Sevmeniz dileğiyle…